Gelgit
Gülüşün
bana ulaşmadan
güzel.
Ben sana
bir kelime
bıraktığımda,
senin dilinde
başka bir şeye
dönüşüyor.
Daha hafif.
Aynı derinlikten
karşılık verirsen,
seni de
beraberinde
sürükleyecek.
Su yükseliyor
birimizde,
ötekinde
çekiliyor.
Bazen
sen kıyıydın,
ben deniz.
Bazen
ben kıyıydım,
sen deniz.
Hiçbirimiz
yanlış yerde
değildik.
Sadece dalga
ikimize
aynı anda
varmıyordu.
Belki deniz de
böyle sever.
Bir kıyıyı
okşarken
ötekini
özleyerek.
Your laughter
pulls
before it even arrives.
When I leave
a word with you,
it turns into
something else
on your tongue.
Something lighter.
Answer
from the same depth,
and it will
sweep you away.
The water rises
in one of us
as it recedes
in the other.
Sometimes
you were the shore,
and I the sea.
Sometimes
I was the shore,
and you the sea.
The wave
could not reach us both
at the same time.
Twilight is coming.
The water
caresses this coast
while somewhere
in the blue,
the sea longs
for the other.
The tide
continues.
