Sen,
uğruna
nelerden vazgeçtiğini
bana anlattın.
Ben ise,
vazgeçtiklerimi
hiç saymadım.

Bir akşamı
bir sabaha ekledim.
Bir yorgunluğu
sessizliğe.
Bir özlemi
alışkanlığa.
Bunların
hiçbiri
anlatmaya değer
gelmedi bana.

Penceremin önünde
soğuyan
bir bardak çay.
Odaya
usulca sızan
ilk ışık.
Ve benim,
sana söylemediğim
yeni bir gün.