Yarım kalan şiirler gibi konuşurdun
Dokunsam dağılıp gidecek kadar hafif
Ben her cümlenin içinde seni arardım
Kelimelerin arasından kalbine erişebilmek için
Karanlığımın içindeki ışıktın sen
Yağmurdan sonra duran sessiz bir oda gibi
Ben ise yanında duran eski bir kitaptım
Yalnızlığına gece boyunca eşlik eden
Işığım…
Bazı duygular kıyıya vurmaz
İçte sessizce büyür yalnız
Işığım…
İçimde gizli kalan odaları
Bir bir sen açtın
Sen sınırlarının içinde dikkatle yaşardın
Ben su gibi yön değiştirirdim hayatta
Kurallarınla benim dağınık rüzgârlarım arasında
Kimsenin bilmediği bir dünya kurduk
Önce küçük oyunlarıma gülerdin
Kahven taşarken gözlerin parlar gibi
Sonra bir gece sustun ansızın
Sanki yıllardır kapalı duran bir kapı
İçinde yavaşça aralanmıştı
Ve neden geri çekildiğini biliyorum
Neden denize sırtını döndü o fener
Bizi akıntının ellerinden kurtarmaya çalışıyordun
Kıyılar kaybolmadan önce
Işığım…
Bazı aşklar gece denizidir
Yüzdükçe dibe çeker insanı
Işığım…
Şimdi bile uzak kıyılardan
Işığın omzuma düşüyor geceleri
Bir gün bana neden seni sevdiğimi sordun
Sanki böyle bir şey anlatılabilirmiş gibi
Yine de konuştum seni sevdiğim için
Her cevabın eksik kalacağını bilerek
Söylenemeyeni çevirmeye çalışan iki kalp
Sen fırtınalarını içinde saklarken
Ben hâlâ ışığına doğru sürükleniyorum
You spoke like poems left unfinished
So light that a touch would scatter them
I searched for you inside every sentence
Trying to reach your heart between the words
You were the light inside my dark
Like a quiet room after rain
I was the old book left beside you
Keeping your loneliness company all night
My light…
Some feelings never reach the shore
They grow quietly, inside, alone
My light…
The rooms I kept hidden in myself
You opened one by one
You lived carefully inside your limits
I changed direction like water
Between your rules and my scattered winds
We built a world nobody knew about
At first you laughed at my small games
Your eyes bright while your coffee boiled over
Then one night you went suddenly quiet
As if a door that had been shut for years
Had eased open somewhere inside you
And I know why you drew back
Why that lighthouse turned its back to the sea
You were trying to pull us out of the current’s hands
Before the shores disappeared
My light…
Some loves are a night sea
The more you swim, the deeper they take you
My light…
Even now, from distant shores
Your light falls on my shoulder at night
One day you asked me why I loved you
As though such a thing could be explained
I answered anyway because I loved you
Knowing every answer would fall short
Two hearts trying to translate the unsayable
You keeping your storms inside
And me, still drifting toward your light