Sabah topladın eşyalarını,
Ben pencereden öylece baktım.
Yağmurla çıktın, kapıyı örtmeden,
Ben de durmadım yollarının önünde.

Şimdi özlemin daha derin içimde,
Dünden de fazla…
Teselliyi nerede bulurum, Allah bilir…
Beni en çok sana muhtaçken bıraktın.
En çok sana muhtaçken…

Her sabah yine pencere önündeyim,
Aklım kim bilir nerelere gider.
Sana yazılmış ama yollanmamış mektuplar,
Bir tek senden gelecek bir satırı bekler.

Çünkü sana şimdi dünden daha çok muhtacım,
Teselliyi nerede bulurum, Allah bilir…
Beni en çok sana muhtaçken bıraktın.
En çok sana muhtaçken…

Sabah topladın eşyalarını,
Ben sustum yine, söyleyecek söz bulamadım.
Yağmurla çıktın, kapıyı örtmeden,
Ben de engel olmadım gidişine.

Şimdi seni dünden daha çok seviyorum,
Teselliyi nerede bulurum, Allah bilir…
Beni en çok sana muhtaçken bıraktın.
Ah… en çok sana muhtaçken…
Bıraktın beni.