Çok uzaklardasın...

Kimse kaldığı yerde kalmıyor artık.
Kapım çalsa,
Eşiğinde seni görsem...

Yine de...
Aramızda yalnızca zaman var demeleri
Hasreti hafifletmiyor.

Çünkü sen
Çok uzaklardasın.

Bir zamanlar
Elimi uzattığım yerdeydin.
Şimdi bir kez daha
Sana sarılabilsem,

İçimde eksilen ne varsa
Sessizce yerine otururdu.

Ah, keşke...

Ama sen
Çok uzaklardasın.

Bir şarkı daha...
Yollardan söz ediyor.
Söylenecek yeni ne kaldı ki?

İnsanın bazen
En çok dönmek istediği yere
Dönemediğini
Kim anlatabilir?

Hayatı
Kendi gönlümce yaşayabilsem,
Başka hiçbir şey dilemezdim.

Yeter ki
Yanımda ol.

Ama sen...
Çok uzaklardasın.

Kimse kaldığı yerde kalmıyor artık.

Akşam olunca,
Kapının önüne düşen gölgeyi
Bir an
Sen sanıyorum.

Sonra gece,
Usulca gerçeği hatırlatıyor.

Ve sen...
Hâlâ
Çok uzaklardasın.

Yollarda olmak
İnsanı usul usul değiştiriyor.

En çok da
Eve döndüğünde
Anlıyor bunu insan.

Dilerim bir gün
Yollar bana yurt olmaz.

Dilerim adımlarım
Beni senden iyi tanımaz.

Çünkü daha
Birlikte göreceğimiz
Nice sabahlar olduğuna
İnanmak istiyorum.

Ama sen...
Çok uzaklardasın.

Kimse kaldığı yerde kalmıyor artık.

Bir gün
O kapı gerçekten çalarsa,

Bu kez
Hiçbir şey söylemeyeceğim.

Sana bakacağım.

Ve bütün yollar
İlk kez
Bittiği yere varacak.