Yağmur

Yağmur yağıyordu.

Bunu söyleyebilirim,
değil mi?

Sonuçta
yağmur ikimizin değildi.

Sen pencerenin yanında,
ben biraz arkanda.

Camda birbirini bulup
aşağı inen damlaları
izliyorduk.

Sonra
bir şey söyledin.

Ne olduğunu
söylemeyeceğim.

Bak,
bunu öğrendim.

Ama sesin
yağmura karıştı.

Yağmur da
bana.

Bir süre sustuk.

Sonra çıktım.

Kapının önünde
şemsiyemi açtım
ve yürüdüm.

Eve vardığımda
onu eşikte silkeledim.

Ayakkabılarımı çıkardım.
Paltomu astım.

Saçlarımdan hâlâ
su damlıyordu.

Dikkat ettim,

sana ait
hiçbir şeyi
içeri taşımamaya.

Ama ellerim
hâlâ soğuktu.

Yağmurdan değil.

Bir süre
kapıda kaldım.

Dışarıda
yağmur yağıyordu.

Senin sözlerini
orada bıraktım.

Ama bende
ıslanan yeri

nasıl
dışarıda bırakacağımı

bilmiyordum.